Soms is de stap om je droom waar te maken groot.
Te groot.
Je wens laten varen is dan de makkelijkste weg. De droom in kleine, behapbare stukken snijden en op deze manier concreet naar je doel toewerken is een optie die je vaak over het hoofd ziet.
Of die je niet wilt zien.

Afwijken van je vertrouwde vaarwater lijkt eng. Angst voor het onbekende voert nog vaak de boventoon bij het niet doen wat je echt wilt, waardoor je in hetzelfde kringetje blijft dobberen. Daarnaast kan het confronterend zijn om daadwerkelijk je gedrag aan te moeten passen.

Maar wacht eens; ben je daadwerkelijk bang? (meer…)

Mijn vorige blog sloot ik af met de uit Mary Poppins bekende slogan: ‘Alles kan als jij het laat gebeuren’. Met andere woorden: als je echt iets wilt en je gaat ervoor, dan lukt het je ook. Hier geloof ik in, maar enige kanttekening is wel op zijn plaats.

Absurd
Er zijn situaties denkbaar waar je geen tot weinig invloed op hebt. Gebeurtenissen die je overkomen en waar je geen controle over hebt. Tegen iemand met een terminale of chronische ziekte zeggen dat hij of zij beter wordt als de wil maar groot genoeg is, is naar mijn mening absurd.

Moeders-niet-zo-mooiste
Daarnaast heb je mensen die doorslaan in hun idealen. Ambities waarvan iedereen ziet dat ze niet realistisch zijn, maar waarin de dromer heilig gelooft. Een welbekend voorbeeld is veelvuldig te zien in de buitensporige hoeveelheid talentenjachten op televisie: iemand die de dag dat het zangtalent werd uitgedeeld duidelijk afwezig was, maar vol trots verkondigt: ‘ik krijg altijd zoveel complimenten over mijn zang, ik ga het hélemaal maken’. Vervolgens klinkt er toch een gekras uit het keeltje van moeders-niet-zo-mooiste. En moeders staat er glundert naast: ‘wat is ie goed he!?’.
Zucht.
(meer…)

Leven in een creatieve wereld vol mogelijkheden. Dat is waar ik naar streef, en ik hoop velen met mij. Een mens heeft zoveel keuzes, alleen benut niet iedereen deze naar eigen tevredenheid. Waarom? Mensen blijven vaak hangen in gewoontes, verwachtingen en andere maatschappelijk opgelegde normen en waarden, waardoor hun dromen en doelen naar de achtergrond verdwijnen. Dat is iets voor later. Voor ooit.
Totdat het op een dag te laat is.

Ik vind het inspirerend wanneer iemand zijn of haar doelen probeert te bereiken en daar vol passie voor gaat, maar die ondertussen niet vergeet te genieten van het leven.

Het maakt daarbij niet uit wat de beoogde doelen zijn. Een bepaalde carrière, meer tijd voor jezelf en/of je gezin creëren, het schrijven van een boek, een wereldreis, de strijd aangaan met je eigen angsten, een paar uur ongestoord in de zon zitten; het kan werkelijk van alles zijn. (meer…)