Rust. Geslotenheid. Sereniteit.
Dat was afgelopen maanden de sfeer op mijn blog. Maar al is het hier dan muisstil geweest; ondergetekende was actief.

Schreef ik al eerder over mijn droom om een boek te schrijven en het voormalig gebrek aan focus om dit daadwerkelijk te doen, vandaag de dag kan ik gelukkig zeggen dat mijn manuscript steeds dikker wordt. Het is weliswaar geen thriller, maar ik schrijf in een moordend tempo.
Op naar de geboorte van een boek.

Over geboortes gesproken; vandaag ben ik op de kop af 38 weken zwanger van mijn eerste kind. Een heuglijk feit waarover ik in eerste instantie niet wilde bloggen.

Nieuwe wending
Onverwachte gebeurtenissen kunnen je leven een verrassende wending geven. Nieuwe ideeën komen tot stand en de inspiratie staat plotseling voor je neus. Zo groots en zo dichtbij, dat je er met geen mogelijkheid aan ontkomt.
En dat is wat er is gebeurd. Het manuscript waar ik aan werkte staat in de wachtrij en mijn toekomstige eerste boek heeft onvermoed een totaal ander thema gekregen.

Nooit zou ik een boek over mijn zwangerschap en/of kind schrijven. Ik hoor de mensen al denken: ‘weer zo’n moeder die zo nodig over haar o zo unieke kroost moet spuien’. Lekker origineel ook; dat soort boeken zijn er al in overvloed. Een onderwerp zo uitgemolken als een lege tiet.
Bovendien wil ik geen ‘Moeder Geit’ worden die alleen nog maar over haar kind blaat. Laat staan erover schrijft.
(meer…)