Dat ik een boek schrijf roep ik al zo’n 10 jaar. Dat ik echt een boek schrijf roep ik ongeveer 12 maanden. En ja, er verschijnen daadwerkelijk letters op mijn beeldscherm. Letters die samen een leesbaar geheel vormen.

Kort samengevat werkte ik de eerste helft van 2011 aan een manuscript van een thriller/roman die zich afspeelt op de jaarlijkse kermis in het West-Friese dorpje Wervershoof. Een jonge kunstenares en een pornomiljonair vertolken een sleutelrol.

Juist.
Je leest het goed.

Het verhaal staat voor 1/3 op papier, 1/3 zit in mijn hoofd en het laatste deel zal zichzelf gaandeweg vormgeven. Ik was gefocust en ik geloof(de) in het verhaal. Eindelijk zou ik een manuscript voltooien. Zelfs een zwangerschap hield me niet tegen.

En toen gebeurde er iets wat maakte dat ik het manuscript sinds mei 2011 niet meer heb geopend…

Morgen deel 2:  Over het niet meer kunnen vertrouwen op je intuïtie